پس از احداث جاده­ي روستاي كهنه‌ده در جنگل­هاي تحت مديريت اداره­ي منابع طبيعي نوشهر و در جنگل خيرود كه در حال حاضر دانشكده­ي منابع طبيعي دانشگاه تهران، مجري آن است؛ كميته­ي دانشجويي انجمن جنگلباني ايران، گزارشي در روزنامه­ي اعتماد ملي در تاریخ ۲۴/۶/۱۳۸۶منتشر نمود. جوابيه­ي اين نامه كه از اعضاي شوراي اسلامي روستاي كهنه‌ده به روزنامه­­ي مذكور فرستاده شده بود در تاريخ ۲/۷/۱۳۸۶ منتشر شد. اعضاي محترم شوراي اسلامي روستاي مذكور در اين جوابيه مطالب متعددي را بيان نموده بودند.  شايد لازم بود براي روشن شدن برخي مطالب آن، جوابيه‌اي از طرف دانشكده­ي منابع طبيعي دانشگاه تهران و سازمان حفاظت محيط زيست منتشر مي­شد. اما تا اين زمان هيچ حركتي ديده نشده است. با اين توضيح، كميته­ي دانشجويي انجمن جنگلباني ايران لازم مي بينيد كه براي توضيح بيشتر مساله، مطلب زير را انتشار دهد.

كتاب و كتاب‌خواني يكي از نیازها و دغدغه‌هاي جوامع امروزي است. زيرا باعث تكامل فكر انسان‌ها مي‌شوند. به خصوص اگر بتوانيم نسل فرداي سرزمين مان را با آن مانوس كنيم. آشنايي كودكان و نوجوانان امروز با مسايل دنياي جديد، انسان و انسانيت و وظايف انسانی، اخلاق، تعهد، آزادي، محيط زيست و غيره با خواندن كتاب عمق مي يابد. بنابراين سرمايه‌گذاري در اين زمينه، سرمايه‌گذاري براي نسل فرداي مملكت ماست.

چه خوب خواهد بود اگر ما نيز همانند دوست عزيز، آقاي احمد ولي‌پور، به فكر تجهيز كتابخانه‌هاي مدارسي باشيم كه مي شنناسيم و خود را ملزم بدانيم كه به فكر رشد آگاهي‌هاي نسل پس از خود باشيم.

نوشته‌ي زير متن نامه‌اي است؛ كه توسط اين دوست گرامي براي تشكر از كساني كه در اقدام نوآورانه‌ي ايشان جهت تهيه‌ي كتاب براي مدارس يكي از روستاهاي كشور شركت كرده‌اند؛ فراهم شده است. احمد ولي‌پور علاوه بر اين نامه، تعدادي عكس هم از هنگام اهداي اين سرمايه‌ي فرهنگي فراهم نموده‌ و از من خواسته‌ است كه آن‌ها را در اين صفحات منتشر نمايم. تا هم تشكري باشد از كساني كه در اين اقدام شركت داشته‌اند و هم سرمشقي براي ما.

پس اين شما و اين هم نامه و عكس‌هاي آقاي ولي‌پور.